खेळांचे बदलते विश्व : ऐतिहासिक वारसा, समकालीन आव्हाने आणि भविष्यवेध

Authors

  • प्रा. भुषण संजय भामरे

Keywords:

खेळ, क्रीडासंस्कृती, पारंपरिक खेळ, क्रीडाइतिहास, शारीरिक शिक्षण, सामाजिक एकात्मता, क्रीडाधोरण, व्यावसायिकीकरण, क्रीडा अर्थव्यवस्था, डिजिटल तंत्रज्ञान, लैंगिक समानता, क्रीडा व्यवस्थापन, समावेशकता, क्रीडाविकास, भविष्यकालीन दिशा.

Abstract

मानवी संस्कृतीच्या विकासप्रक्रियेत खेळांना महत्त्वपूर्ण स्थान लाभले आहे. प्राचीन काळातील शारीरिक कौशल्ये, युद्धकलेचा सराव, लोकपरंपरा आणि सामूहिक मनोरंजन यांपासून आधुनिक काळातील संघटित क्रीडास्पर्धा, व्यावसायिक क्रीडा उद्योग आणि आंतरराष्ट्रीय क्रीडा चळवळीपर्यंत खेळांचे स्वरूप सातत्याने बदलत गेले आहे. पूर्वी खेळांकडे प्रामुख्याने मनोरंजन, शारीरिक सामर्थ्य आणि सांस्कृतिक परंपरेचा भाग म्हणून पाहिले जात होते. आज मात्र शारीरिक आरोग्य, मानसिक स्वास्थ्य, व्यक्तिमत्त्व विकास, सामाजिक एकात्मता, राष्ट्रीय प्रतिष्ठा आणि आर्थिक प्रगती यांच्याशी खेळांचे महत्त्व जोडले गेले आहे.             जागतिकीकरण, वैज्ञानिक प्रशिक्षणपद्धती, डिजिटल तंत्रज्ञान आणि प्रसारमाध्यमांच्या विस्तारामुळे क्रीडाक्षेत्राला नवीन आयाम प्राप्त झाले आहेत. भारतामध्ये पारंपरिक खेळांचा समृद्ध वारसा असून स्वातंत्र्योत्तर काळात क्रीडा संस्था, शैक्षणिक उपक्रम आणि शासनाच्या विविध धोरणांमुळे संघटित क्रीडा विकासाला चालना मिळाली आहे. तथापि ग्रामीण-शहरी विषमता, अपुऱ्या क्रीडासुविधा, आर्थिक मर्यादा, लैंगिक असमानता, गुणवत्तापूर्ण प्रशिक्षणाचा अभाव आणि क्रीडाक्षेत्रातील व्यावसायिकीकरण ही महत्त्वाची आव्हाने आजही कायम आहेत.     प्रस्तुत लेखात खेळांची संकल्पना, ऐतिहासिक विकास, भारतीय क्रीडापरंपरा, वर्तमानकालीन सामाजिक व आर्थिक भूमिका आणि बदलत्या तंत्रज्ञानाचे परिणाम यांचे चिकित्सक विश्लेषण करण्यात आले आहे. त्याचबरोबर समावेशक क्रीडाधोरण, शालेय क्रीडाशिक्षण, स्थानिक क्रीडासंस्कृतीचे संवर्धन, प्रशिक्षक विकास आणि आधुनिक तंत्रज्ञानाचा जबाबदार वापर यांच्या आधारे भविष्यातील क्रीडाविकासाची दिशा स्पष्ट करण्याचा प्रयत्न केला आहे. खेळांकडे केवळ पदकप्राप्तीचे साधन म्हणून न पाहता सर्वांगीण मानवी विकासाचा अविभाज्य घटक म्हणून पाहण्याची आवश्यकता या अभ्यासातून अधोरेखित होते.

References

UNESCO. International Charter of Physical Education, Physical Activity and Sport. Paris: UNESCO, 2015, Article 1.

International Olympic Committee. Historical Archives: Athens 1896 – Games of the I Olympiad. Lausanne: IOC Olympic Studies Centre, Historical Archives.

महाराष्ट्र शासन, क्रीडा विभाग. राज्याचे क्रीडा धोरण. महाराष्ट्र : क्रीडा विभाग, 2012.

McLennan, Nancy and Thompson, Jannine. Quality Physical Education: Guidelines for Policy-Makers. Paris: UNESCO, 2015, Page No. 32.

World Health Organization. WHO Guidelines on Physical Activity and Sedentary Behaviour. Geneva: World Health Organization, 2020.

Ministry of Youth Affairs and Sports, Government of India. Khelo India Scheme Operational Guidelines. New Delhi: Department of Sports, Government of India, 2022.

Ministry of Youth Affairs and Sports, Government of India. Khelo Bharat Niti – 2024 (National Sports Policy – 2024). New Delhi: Government of India, 2024, Page No. 3.

World Health Organization. Global Action Plan on Physical Activity 2018–2030: More Active People for a Healthier World. Geneva: World Health Organization, 2018, Page No. 20.

International Paralympic Committee. 2024 IPC Classification Code and International Standards. Bonn: International Paralympic Committee, 2024.

World Anti-Doping Agency. World Anti-Doping Code 2021. Montreal: World Anti-Doping Agency, 2021.

International Olympic Committee. Olympic AI Agenda: Launch Announcement. Lausanne: International Olympic Committee, 19 April 2024.

Paris 2024 Organising Committee. Sustainability & Legacy Pre-Games Report. Paris: Paris 2024, 2024, Page No. 4.

Downloads

How to Cite

प्रा. भुषण संजय भामरे. (2024). खेळांचे बदलते विश्व : ऐतिहासिक वारसा, समकालीन आव्हाने आणि भविष्यवेध. International Journal of Engineering Science & Humanities, 14(4), 551–558. Retrieved from https://www.ijesh.com/j/article/view/1267